Regelmatig komt het terug in de media: discriminatie bij dienstenchequebedrijven. Eerlijk is eerlijk: het is een moeilijk en gevoelig thema. Het is niet altijd zo ‘zwart-wit’ als het lijkt.

Discriminatie bij klanten
Wij geloven dat er -au fond- weinig mensen zijn die werkelijk racistisch zijn of écht willen discrimineren. Klanten willen voornamelijk 2 zaken: een proper huis én dat moet gebeuren door iemand die ze vertrouwen. Het is vaak het tweede stukje waar het schoentje knelt. We zijn namelijk geneigd om te vertrouwen wat we kennen en waar we ons veilig bij voelen. Het idee van een jonge man met een donkere huidskleur die bij je thuis komt poetsen. Tja, dat beeld kennen we eigenlijk niet goed. Daar moeten we nog aan wennen. Maar eigenlijk is het ook niet meer dan dat: het is wennen aan het idee. Want als mensen er even bij stilstaan, beseffen ze al snel dat ze een blanke vrouw van 45 jaar die ze helemaal niet kennen, objectief niet meer of minder kunnen vertrouwen dan een vrouw van 21 jaar met een hoofddoek.

Vertrouwen zoeken is niet evident
Klanten kiezen en selecteren hun huishoudhulp niet zelf, dat doet het dienstenchequebedrijf. Een bedrijf dat ze bij de aanmelding ook niet zo goed kennen. Voor de klanten hangt er veel vanaf: zij laten namelijk straks ‘een vreemde’ toe in hun huis en gaan samenwerken met iemand die ze niet kennen. Het is logisch dat klanten ‘zo duidelijk mogelijk willen beschrijven’ waaraan de gewenste huishoudhulp moet voldoen en het gebeurt dat ze hierbij bewust of onbewust gaan discrimineren.

Wat willen klanten écht?
We proberen steeds de vraag van de klant duidelijk te krijgen. Vaak zit er een zeer functionele en relevante vraag achter een uitspraak als ‘ik wil geen man’ of ‘voor mij geen jong dingske’. Klanten willen bijvoorbeeld hun huishoudhulp kunnen vertrouwen, goed kunnen communiceren, willen dat de hulp goed kan poetsen, oog heeft voor detail. Dat zijn geen gekke vragen.

Als we eenmaal de hulpvraag duidelijk hebben en dit zo verwoorden naar de klant (‘dus als ik het goed begrijp, dan zoek je iemand die …’), is er al een deel van het probleem opgelost. Een volgende stap is: hoe kan je ervoor zorgen dat er een basisvertrouwen is. Dat doen we door toe te lichten hoe we werken. Onze werking is namelijk gestoeld op ‘vertrouwen’.

Werken in vertrouwen, dat kan alleen als we mekaar kennen.
’t Gerief doet een uitgebreide selectie waarbij we naar meer kijken dan enkel ‘poetstechnieken’. We hebben een diepgaand gesprek, kijken referenties na, doen een praktische proef en een uitgebreid onthaal. Hierdoor krijgen we een belangrijke indruk van de sollicitant, van de talenten en de persoonlijke eigenschappen die wél relevant zijn voor de job. Dit proces gebeurt door ervaren jobcoaches. Wij willen dus vertrouwen kunnen geven aan toekomstige medewerkers. Want inderdaad, straks gaan onze medewerkers bij onze klanten thuis aan het werk en we moeten goed kunnen inschatten of dit goed zal gaan.

Omgekeerd, moeten wij er tegelijk op kunnen vertrouwen dat onze medewerkers in alle veiligheid bij een al even vreemde klant gaan werken. Dit aspect wordt weleens vergeten: klanten laten huishoudhulpen toe in hun privé, maar huishoudhulpen betreden een vreemde woning bij mensen die ze verder ook geheel niet kennen. Dat kan best intimiderend zijn.

Het huisbezoek dat we inplannen voor de start, is niet alleen functioneel een belangrijke stap in ons onthaaltraject om afspraken te maken en kennis te maken. Het is bovenal een manier om samen drempels weg te nemen. De jobcoach vangt hierbij zowel de medewerker als de klant op en neemt zo de spanningen van de nieuwe situatie wat weg.

Maar toch nog even kort en duidelijk
We merken dat door het herkaderen van de vraag van de klant en het verduidelijken van onze werking, we meestal tot een oplossing komen. Vaak is er dan geen sprake (meer) van discriminatie.

Maar we zullen erg stellig NEE zeggen als een klant daarna blijft zeggen dat een mannelijke medewerker niet welkom is. Dat kan niet. En NEE zeggen wij als een medewerker niet wil gaan poetsen bij een allochtone klant. NEE zeggen wij als een klant stelt dat zijn strijk niet mag gebeuren door iemand met een hoofddoek.

Wij zeggen graag JA als een klant of sollicitant vertrouwen wil geven aan onze werking, onze dienstverlening, ons beleid. En gaat het fout? Dat kan gebeuren. Dan willen we er graag samen in vertrouwen en open over praten.